دفاع وزير خارجه انگليس از قرارداد 1919

هفته اول آبان سال 1299 خورشيدي ( اكتبر1920) انگليسي ها در ايران يكه تازميدان شده بودند وكوشش تمام داشتند كه مالك الرقاب وطن ما شوند. انگليسيها با تلقين قطعي بودن قرارداد سال 1919 معروف به قرارداد وثوق الدوله به مقامات دولتي ايران ، عملا مفاد آن را به اجرا گذارده بودند و تاكيد بر قطعي بودن آن داشتند. از جمله از مشيرالدوله رئيس الوزراء واحمدشاه مصرا مي خواستند كه ژنرال روسي فرمانده قزاقخانه را كه ديگر ارتباطي هم با روسيه نداشت و حقوق بگير دولت ايران شده بود بركنار و از ايران اخراج كنند تا امور مالي و تداركاتي نيروي قزاق، طبق قرار داد، در دست ماموران انگليسي قرار گيرد. احمد شاه نافرماني احتمالي قزاقها را بهانه مي آورد و مشيرالدوله حاضر به قبول نبود.
پس از آخرين ديدار ژنرال آيرونسايد با مشيرالدوله كه درآن اين موضوع بافشار بيشتري مطرح شد، مشيرالدوله كناره گيري از نخست وزيري را ترجيح داد و4 آبان استعفاء كرد. احمد شاه سپهدار ( سپهدار رشتي) را رئيس الوزراء كردو وي ظرف چند روز ژنرال پالونيك استاروسلسكي و همه افسران روسي ديويزيون قزاق را بركنار كرد.
با اخراج افسران روس راه بر تماس مستقيم ژنرال آيرونسايد با افسران ايراني نيروي قزاق هموار شد و وي دو روز پس از بركناري روسها، يعني دهم آبان شخصا به قزوين رفت و در آق بابا از نيروهاي قزاق ديدار كرد و با رضاخان ميرپنج (سرتيپ) آشنا گرديد كه در باره اين ديدار شايعات فراوان انتشاريافته است. پس از اين ديدار، طولي نكشيد كه وزير خارجه انگلستان، اين بار با دست پر واز موضع قدرت از ايران خواست كه قرارداد را به اجراء درآورد . وي گفت قرارداد ايراد ندارد و اگر هم احيانا درراه اجراي آن اشكالي مي بيند آن را برطرف سازد.

http://www.iran-eng.com

Design: Tohid Niknami www.niknami.ir